Czas "Solidarności"

print this page

Pod koniec lata 1980 r. Polacy rozpoczynali najdłuższy karnawał w swojej historii. Nie wiele miał on jednak wspólnego z beztroską zabawą, znacznie więcej z ciężką pracą mającą w ich nadziei radykalnie zmienić Polskę. Po przeszło trzech dekadach wydaje się, że zapominamy dorobek tamtej pokojowej, zdławionej rewolucji. Toruń – tak jak każda miejscowość i każdy zakątek Polski – dziedziczy tradycję wielkiego przełomu społecznego z roku 1980.

W toruniu bardzo dużą rolę w walce o wolność w czasie działania “Solidarności” pełniła młodzież. Wiele z nich należało do organizacji takich jak Niezależne Zrzeszenie Studentów (NZS) czy Wolność i Pokój (WiP). Nawet szesnasto- i siedemnastoletni uczniowie organizowali i brali udział w akcjach ulotkowych i protestach, przez co już w tak młodym wieku wielu z nich musiało zmierzyć się z traumatycznymi przeżyciami jakimi były brutalnie przeprowadzone zatrzymania i przesłuchania przez Służbę Bezpieczeństwa.

Nazwa Niezależne Zrzeszenie Studentów została ustalona na spotkaniu 60 grup założycielskich z uczelni w całej Polsce, które spotkały się na Politechnice Warszawskiej w dniach 18–19 września 1980 . W tym samym czasie na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu została powołana pierwsza komórka tego zrzeszenia na terenie obecnego województwa Kujawsko-Pomorskiego. NZS w roku 1980 było w pewnym sensie studenckim odpowiednikiem "Solidarności" i skupiało młodych ludzi chcących niezależnej od władz państwowych organizacji studenckiej, a ponadto demokratyzacji życia akademickiego, przestrzegania podstawowych swobód politycznych w kraju oraz praw człowieka, szanowania polskich tradycji niepodległościowych i patriotycznych.

Przez długi czas władze PRL zwlekały z rejestracją NZS-u. Dopiero w wyniku strajków studenckich ówczesny rząd komunistyczny zgodził się na rejestrację Zrzeszenia, która nastąpiła 17 lutego 1981.

Po wprowadzeniu stanu wojennego NZS zostało zdelegalizowane, a wielu jego działaczy aresztowanych. W kilku ośrodkach akademickich NZS prowadziło jednak działalność podziemną. Rzeczywiste odrodzenie NZS nastąpiło w maju 1988 roku, kiedy to na fali protestów robotniczych odbyły się pierwsze, bardziej masowe – solidarnościowe działania studentów.

Impulsem do powstania ruchu Wolność i Pokój była obrona szczecińskiego działacza NZS Marka Adamkiewicza, który za odmowę złożenia przysięgi wojskowej został w grudniu 1984 r. skazany i uwięziony w Zakładzie Karnym w Stargadzie. W dniach 17-23 marca 1985 r. w ramach protestu przeprowadzono w kościele św. Krzysztofa w Podkowie Leśnej głodówkę, w której uczestniczyło około dwudziestu osób, przeważnie związanych z NZS. Akcja zakończyła się konferencją, na której zapowiedziano powołanie ruchu pokojowego.

Comments

MaryPhiff

[url=https://cipro.quest/]cipro online canada[/url]

Comments

yofvqpbole

--
yofvqpbole http://www.g491eap76n7175n877b79wzjl26nwtbps.org/
[url=http://www.g491eap76n7175n877b79wzjl26nwtbps.org/]uyofvqpbole[/url]
ayofvqpbole